Pierwsze partie po przeniesieniu linii
Po ustawieniu i podłączeniu maszyn w nowej hali zakład przechodzi przez okres, w którym produkcja już ruszyła, ale jeszcze nie pracuje w pełnym tempie. Tekst pokazuje, jak zaplanować serię próbną i pierwsze partie wyrobów, żeby ten okres był krótki i nie odbił się na terminach dostaw.
Seria próbna to ostatni test przed formalnym przyjęciem linii. Jej wynik decyduje, czy dział jakości dopuści wyroby do wysyłki, a zarząd zwolni rozliczenie z wykonawcą. Mimo to w wielu harmonogramach zajmuje jeden wiersz bez opisu, przez co w praktyce planuje się ją dopiero wtedy, gdy maszyny są już gotowe.
Materiał, narzędzia i ludzie na dzień próby
Seria próbna wymaga tego samego zaopatrzenia co normalna zmiana produkcyjna. Przed jej terminem trzeba zapewnić:
- materiał wejściowy z tej samej partii lub od tego samego dostawcy co przed przenosinami, żeby różnice w wynikach dało się przypisać maszynie, a nie surowcowi,
- komplet narzędzi, oprzyrządowania i programów, sprawdzony po transporcie,
- operatorów, którzy prowadzili linię w starej lokalizacji, oraz kontrolera jakości z przyrządami pomiarowymi,
- miejsce na odłożenie wyrobów z próby, oznaczone tak, żeby nie trafiły do wysyłki przed decyzją jakości.
Porównanie z wynikami sprzed demontażu
Seria próbna ma sens tylko wtedy, gdy jest z czym porównać jej wyniki. Dlatego przed demontażem warto wykonać krótką serię referencyjną i zapisać wymiary wyrobów, czasy cyklu, liczbę braków i ustawienia maszyn. Po przenosinach te same pomiary pokazują, czy linia wróciła do poprzedniego stanu, czy trzeba ją dostroić.
Rozbieżności mogą mieć inne przyczyny niż błąd montażu. Inna temperatura w hali, inna długość przewodów sprężonego powietrza albo nowe ustawienie stanowisk względem siebie zmieniają warunki pracy. Ustalenie przyczyny wymaga współpracy technologów zakładu i ekipy, która prowadziła montaż, a cały proces opisuje szerzej tekst o tym, jak przebiega odbiór maszyny po relokacji.
Jak zapisać wyniki serii próbnej
Wyniki próby powinny trafić do jednego dokumentu, który podpisują technolog, kontroler jakości i przedstawiciel wykonawcy. Najprościej przygotować go jako tabelę z tymi samymi pozycjami, które zmierzono w serii referencyjnej:
| Pozycja | Przed demontażem | Po przenosinach | Decyzja |
|---|---|---|---|
| wymiary kontrolne wyrobu | wartości z pomiaru | wartości z pomiaru | zgodne lub do korekty |
| czas cyklu | zmierzony | zmierzony | zgodny lub do korekty |
| liczba wyrobów niezgodnych | z serii referencyjnej | z serii próbnej | akceptacja lub powtórzenie |
Taki zapis ułatwia rozmowę o ewentualnych korektach. Obie strony widzą tę samą liczbę i tę samą wartość odniesienia, więc dyskusja dotyczy przyczyny różnicy, a nie tego, czy różnica w ogóle istnieje.
Plan na pierwsze tygodnie produkcji
Po pozytywnej serii próbnej linia zwykle nie wraca od razu do pełnej wydajności. Operatorzy uczą się nowego układu stanowisk, a transport wewnętrzny dopasowuje trasy do nowej hali. Rozsądne podejście polega na tym, żeby:
- pierwsze zamówienia po uruchomieniu kierować na wyroby o mniejszych wymaganiach jakościowych,
- utrzymać przez pewien czas zapas wyrobów gotowych zrobiony przed przenosinami,
- uzgodnić z klientami terminy dostaw z uwzględnieniem okresu rozruchu,
- zaplanować obecność serwisu lub ekipy montażowej na wezwanie w pierwszych dniach pracy.
Kto zamyka okres rozruchu
Koniec rozruchu warto zdefiniować liczbowo w dokumentach projektu, na przykład jako osiągnięcie zakładanej wydajności i poziomu braków przez określony czas pracy. Wartości ustala sam zakład na podstawie danych sprzed przenosin. Dopiero po spełnieniu tego warunku kierownik projektu przekazuje linię do normalnego nadzoru produkcji, a zespół relokacyjny kończy pracę.
